vanaf morgen ben ik beschikbaar voor signeer- en fotosessies in Zwijnaarde, Gent, en dit tot vrijdag de 13de. Gelieve uw zwarte katten en dergelijke thuis te laten.
Ook oproep: partner gevraagd om twee dagen per week te gaan zwemmen (GUSB). Mag ook elke keer andere partner zijn (polygaam, jawel). Voor afspraak bel 0473 79 44 95. En vergeet uw zwemvliezen niet.
Ohoo...advocado is lekker joeng! En zeggen dat ik vroeger altijd zat te gruwelen als mama haar halve advocado met peper zat op te lepelen... Maar courgetten, mama...dat zal nóóit lukken!
Neenee, uw Ipod hebt ge niet nodig in Valencia city! Vanochtend...(ok,ok, vanmiddag) gezwind naar de Mercado Central getrokken om een versie portie advocado's, aardbeitjes, aubergines, rozijnen enzomeer (voor onze "summer's coming" detox, u weet wel) Het geroezemoes op zo'n markt krijgt me telkens weer in een opperbeste stemming, vooral als de verrimpelde marktkramer na elke zin "cariño" zegt en er mij 100 gram gratis rozijntjes bijgeeft! ('t zullen dan wel overpriced rozijnen geweest zijn, denkt de pessimist in mij, maar alla, ge hebt toch 't gevoel dat ge zakes gedaan hebt hé) Verbazingwekkend ook hoe goedkoop alles daar is in vergelijking met de supermarkt hierachter! Behalve walnoten. Amai mijn portemonneetje.
Maar, de Ipod dus! Na de marktgeluiden werden mij gehoorbeentjes beroerd door een bende kleurrijke Spanjaarden die op het terras van Café Lisboa (all time favourite in't centrum) flamencodeuntjes ten beste aan 't geven waren. Aan een ander tafeltje begint dan een kerel met John Lennonbrilletjes met zijn patatas bravasvorkje het ritme mee te tikken, en een koppel staat op en begint zowaar flamenco te dansen! Ik weet niet hoe dat met jullie zit, maar ik vind dat dus ontzettend plezant. "Zomer!" roept mijn lichaam. Muziek! Zuiderse sfeer! Ik die aan mijn thee slurp en cashewnoten van de markt eet!
Wie dan zijn Ipod bovenhaalt is zot. Zot zeg ik u! (ook al staat daarop de nieuwe CD van Absynthe Minded die fantastisch is en waarvoor mijn eeuwige dank aan Dieter en Nani!)
Correctie: die man heeft natuurlijk maar één John Lennonbrilletje op! Haha, imagine. (Imagine! get it? Oh how I am funny)
Dit is de falla die wegisteren, op de Nit de Crèma, zagen verbranden . Het is een alegorie op de Franse Revolutie, en rond het centrale paard stonden een tiental kleinere "ninots" zoals dit BBQtafereeltje en voyeurs met erecties zoals jullie op mijn fotospace kunnen bewonderen. Onvoorstelbaar hoe sommige van die fallas serieuze sexuele connotaties hebben! Deze falla hadden we zien opbouwen een paar dagen geleden en met zijn 15 meter dachten we dat de verbranding wel een schoon schouwspel zou zijn. Allemaal handgeschilderd en met wat een oog voor detail! Echt prachtig. We hadden ons ruim op voorhand opgesteld want ook al zijn er over de hele stad verspreid meer dan 200 fallas, het is wel het hoogtepunt van 5 dagen feesten en ge kunt er dus letterlijk over de koppen lopen. Naast mij stond bijvoorbeeld een Vlaams koppel uit Antwerpen die speciaal voor de fallas naar Valencia gekomen waren.
Na wat vertraging (de brandweer moest het publiek constant van plaats doen veranderen omdat de wind draaide en aangezien de mensen op zo'n 5 meter van de falla staan zou dat anders nog eens gevaarlijk kunnen worden) mocht de plaatselijke fallera eindelijk de lont aansteken op zowat 1 meter van ons poezelig neusje!
Na een ferm vuurwerk schiet da spel dan in brand en moet het door stoere brandweermannen in toom gehouden worden:
De mensen die in die witte huizen wonen gaan ook hun ruiten mogen kuisen hebben. Ik vraag me ook af of dat in België toegelaten zou worden, zo'n bonfires in't midden van een kruispunt, op 5 meter van het publiek en misschien 10 meter van de huizen! Het werd dan ook geweldig heet, we hebben ons letterlijk tegen de muren moeten persen van de hitte, echt indrukwekkend. John heeft enkele prachtige foto's van de brandende falla, die post ik binnenkort dan eens!
8.00/ Je ligt met wat chance reeds twee uur te recupereren van een nachtje uit. Een vrolijke fanfare annex stoet besluit dat het wel grappig zou zijn om de buurt wakker te maken met cimbalen en getrompetter.(dit gebeurt in elke wijk en heet "despertà") De neiging om theepotten, lege flessen drank en bureaulampen hun richting uit te keilen bekruipt je, maar helaas, je lede lijf kan het nog niet aan.
14.00/ Weer met wat chance ben je uit bed geraakt en trek je naar de "mascletà" op Plaza de Ayuntamiento. Je vertrekt al om 13u want zowat heel Spanje komt naar de señores pirotecnicos kijken. Als de metro afgesloten blijkt wegens zo vol als een ei waarin een siamees kuiken broedt, ga je te voet en raak je mits wat ellebogenwerk toch dichtbij de centrale falla.
Klokslag 14u wordt je,samen met ikweetniehoeveel anderen getrakteerd op een geknal van jewelste, vuurwerk dat vooral gericht is op het aanrichten van blijvende gehoorschade.
Na een kleine 3 minuten beginnen uw trommelvliezen al te trommelen dat het een lieve lust is. Een gigantische rookwolk verduistert de zon en wat overblijft is een slagveld, na de slag.
De rest van de dag passeer je met het bewonderen van de meer dan 200 fallas,het eten van churros en buñuelos,zich vergapen aan stoeten en schattig opgekleden kinnekes,en het lopen over koppen. Tegen 19u zoek je je bed op wegens acuut slaapgebrek. Daar spendeer je de tijd tot het beginnen van de pre-drinks.
22.00/ Voorverwarmen op het kot van mensen uit alle uithoeken van de wereld. Nu is het ideale moment op je talenkennis uit te breiden en te "netwurken" (iets waar ondertekende nog moet aan werken, het networken that is).
00.00/ Tijd om je met je compagnie naar een vooraf uitgekozen stekje te begeven vanwaar je de "castillo" (vuurwerk) zal bewonderen. Blijf plakken op één van de straatfeestjes die zich rond elke falla ontspinnen. Smijt petardos in riolen, naar elkaars voeten en in bomen. Verbrand je linkerduim en beklaag je dat je toch die flamazine niet meegenomen hebt! Probeer je tegen 00.30 langzamerhand los te trekken uit de innige omhelzing van de wildvreemde Zweed/Hongaar/Canadees en zet je tocht voort (probeer je over het verlies van je fles gin te zetten).
01.00/ Trotseer kranige Spaanse oudjes en stick to your spot. Gooi desnoods wat bommetjes in het publiek. Geniet van de 20minuten durende castillo en vergeet vooral de mooie stukjes te filmen voor het thuispubliek. (:s) 01.30/ Verlies elkaar een 5tal keer en laveer vervolgens van het ene naar het andere straatfeestje, alwaar de geur van warme chorizo en lauwe wodka-cola overheerst. Giechel om de very gay gogodancer diede organisatie van Av. Aragon ingehuurd heeft. Kijk naar het vuurwerk die nog de hele nacht op elke hoek van de straat de hemel verlicht en schrik om de 2 seconden op van een bom die op 2 meter van je nieuwe linkerschoen ontploft. Dans op de hele foute Spaanse pop- en dancemuziek en maak geestige foto's. Zwaai ook naar de zure mevrouw die het gebeuren vanachter haar kanten gordijntje staat te begluren.
04.00/ Zing Spaanse drinkliedjes ("alcool, alcool(enz), hemos venido enborachados, el resultado nos da igual!") met een meute onbekenden en begeef je naar het dak van je bij vuurkeur 14verdiepen hoge gebouw, omdat de straatfeestjes er brui aan gegeven hebben. Probeer je flessen niet van het dak te laten vallen terwijl je bommetjes naar mensen in de straat mikt en zing met gitaar begeleide liedjes! 06.00/ Zoek je bed op zonder Siggi wakker te maken. Dit is de grootste uitdaging van de avond! Kuis eerst de wijn op die één of andere Marokkaan in je living heeft uitgestort. Je hebt nu ongeveer 2 uur voor die zotten van een falleras je weer uit je bed trompetteren. Slaapwel!
En dit maal 5.
zaterdag, maart 17, 2007
Mijn nieuwe zomerschoentses! En hier één van mijn favoriete fallas:
Bwahahaha!! Hebt g'em? OK, 1 lettertje klopt niet, maar kom zeg! En nu dat mijn comments werken moogt ge allemaal eens raden welke fijne dienst/product dit kraam aanbiedt. (mama, niets verklappen hé, hoeveel keer per dag kijkt gij eigenlijk op mijn blog zeg,haha! :/)
februari 2006 Om dat toch niet te vergeten hé! Ik heb by the way enkel crap foto's van toen jullie hier waren, gasten! Vergeet dat CD'tje toch niet, hé? *houdt hoofd schuin à la Puss In Boots*
'k Heb op een paar knopjes gedrukt en als het goed is zou iedereen nu commentaar moeten kunnen geven op mijn schrijfsels (zonder daarvoor een bezillion formulieren te moeten invullen). Leef u uit maar wees mild!
Heb ook de foto's van ons weekendje Barca online gezet (op de fotospace-rechts klikken), het verslag volgt nog!! Momenteel is Valencia zich aan het voorbereiden op een week geknal en gefeest, er beginnen overal zulke dinges in het straatbeeld te verschijnen: (Fallas dus, en ze gaan die de 19e verbranden hé!!) Er zouden dus nog toffe momenten moeten volgen! (maar we houden de Flamazine bij de hand)
Ons plan voor gisterenavond: Finding Nemo huren! Ik kan de kans om die te bekijken met een Australiër die hele scènes vanbuiten kent toch niet laten liggen hé. Reeds in mijn vuistje lachend bij de herinneringen aan EsKaPé en het Knuffel Liberation Front (eh Dieter) en Jonas' alter ego Sandy Plankton trok ik naar de videowinkel (waar dus geen video te bespeuren valt, maar DVDwinkel bekt zo lekker niet) Echter, na een half uur de rekken afspeuren (met mijn arendsoog) had ik "Buscando a Nemo" nóg niet gevonden! Een kleine rondvraag bij het personeel leerde me dat Finding Nemo niet verhuurd wordt in die videotheek! Ik dacht nog even met spraakverwarring te maken te hebben,misschien waren ze allemaal verhuurd? Maar nee, "nada de Nemo", aléjoeng! Assepoester 3 hebben ze, maar Nemo niet?? Dan maar met Cars huiswaarts getrokken, maar het was toch hetzelfde niet...
Morgen om 7u vertrekt onze bus naar Barcelona, waar we van Alegria (Cirque du Soleil) gaan genieten, jochei! Iedereen die een kaartje wil reagere subito presto. Ah, ik wil wel eens een kaartje uit Gent eigenlijk! Op het bekende adres hé (Av. de Aragon 38-4, 46021 Valencia, España)
Leuke Spaanse uitdrukking van vandaag: "ni fu ni fa" ,wat zoveel betekent als vlees noch vis (denk ik).
Qué tal con ons weekje bergop/bergaf, vraagt men mij reeds enkele dagen. Welnu, 't is maar dat het niet in een blogpost ocheere te beschrijven valt, maar plezant! 8 jaar geleden maar die Blaarmeersen skikampen sure payed off! Ziehier mijn geweldige 10cm hoge jump:
En de iets spectaculairder John:
Laat mij beginnen met te zeggen dat we echt wel waar voor ons geld gekregen hebben: organisation impecable, eten te over (onbijtbuffet:churros! lunch op de piste: 3 gangenmenu! avondeten in hotel: 3gangenmenu!), busservice, zwembad in het hotel enzomeer enzoverder. Vooral die sauna en dan de duik in het bewuste zwembad woensdag mocht er meer dan wezen, pijnlijke spieren wat relaxen. Ook kunnen Eddie en ik ons smal 1persoonbeddeke niet meer gewoon worden na 6 dagen in een kingsize paradijs van wit katoen en eindeloze fris- en zachtheid.
Natuurlijk zijn het de kleine dingetjes die het hem doen, maar toch even enkele grote lijnen die het vertellen waard zijn: - het Blufincident, te ingewikkeld om uit te leggen maar waarbij Jelle en John op onze kamer inbraken, vervolgens uit het raam sprongen om te ontsnappen aan kastijding door Eddies natte handdoek, en net op het moment dat ik al hunn booze ging gaan stelen op hun kamer doodleuk uit de lift kwamen (verward dat ik was! evrwrad!) Als u dit niet begrijpt, wees gerust dat is volkomen normaal.
-mogen we ook het piratenspektakel niet vergeten! Zoals vooraf afgeproken hadden we allemaal ons piratentenuetje mee, (met dank aan de chinees) met als resultaat een amalgaam van schrik- en lachwekkende kapitein Haaks, Yohows and a bottle of Rums en meer van dat fraais (zie foto's). Eddie en ik verwachtten eigenlijk onceremonieel uit het -toch redelijk deftige- restaurant gesjot te worden, maar integendeel kregen we een staande ovatie en begon een anonieme Fransman ons zelfs te filmen! ( nog net geen handtekeningen moeten uitdelen) Aangezien het onze laatste avond was waagden we ons aan een spelletje Ring Of Fire, wat erop neerkomt dat men spelletjes speelt waarbij nogal wat drank komt kijken. Zo mochten we onder meer Jelles Flashdance-achtige striptease bewonderen, die nogal redelijk hilarisch was eigenlijk. The volgende (en laatste dag) stond deel 2 van "Andorra: The Bet" op het programma. Jelle was namelijk door John uitgedaagd in bikini naar beneden te skiën, waarop we uit sympathie dan allemaal onze bovenkleding maar afnamen en blote bastsgewijs naar beneden sjeesden, onderweg enkele geshockeerde mammies en geamuseerde pappies voorbijstekend. Héél verfrissende ervaring moet ik zeggen! Eens beneden was het rap-rap om op de bus huiswaarts te springen (en ook een beetje om aan eventuele vervolgingen wegens onzedelijk gedrag te ontsnappen). Gelukkig zijn er de foto's en filmpjes om ons aan deze uitspatting te herinneren! (ik ben dedie met de groene jas rond het middel gebonden)
Zie ook volgend filmpje (uncensured!) Ons hotel was een beetje in the middle of nowhere (dus geen après-skibars te bespeuren) maar ik moet toegeven dat we na 6u skiën meestal bekaf waren en de tijd tot het avondmaal doobrachten met TV kijken, badjes nemen en dergelijke meer (op de occasionele prankcalls na), maar heb ik genoten!! Thuisgekomen met een vracht inside jokes, bezillion foto's en filmpjes, en een toch wel een béétje gebronzeerd gezicht!
En de volgende dag...naar het strand met 27°, uhu. Met een gratis maansverduistering erbovenop.
zondag, februari 25, 2007
Weg naar Andorra!! Blijkbaar toch een busreisje van 9u... En met een grote valies en 9 andere zotten, wahei!!! Tot vrijdag
Ik trek er nog maar eens tussenuit, men heeft mij gezegd dat ik alles uit mijn Erasmusjaar moet halen en als ze mij dan vragen om 5 dagen te gaan skieën in Andorra zeg ik verdorie geen nee! Mijn laatste sneeuwavontuur dateert van 1998 en sindsdien zijn mijn heupen ietske verbrederd, enal (om het even met een understatement te zeggen). 'k Ga mij hier geen duur gerief aanschaffen dat ik toch nie mee naar huis krijg dus u hoort mij al komen: heeft iemand ergens een skijas/-broek(ongeveer maat 38)/handschoenen liggen die ik zou kunnen bezigen van 25 febr tot 2 maart? The gang from Gent komt den 16de Valenciawaarts dus die kunnen dat wel naar hier krijgen (eh boelies?) en Dieter kan dat wel weer meepakken wanneer hij eind maart komt. Kwestie van er niet als volgt bij te lopen he... RSVP op blog, mail, msn, 0034 680 127 807, Skype... (aaah de moderne technologie) .
Terwijl ik hier rond de oren geslagen werd met verhalen over pakken sneeuw en toestanden zat ik hier maar schoontjes in de pletseregen! Gelukkig is't intussen weer een aangename 20 graden en ik moet echt nekeer stoppen met over het weer te klappen. Bon, na mijn laatste examen de maandag kregen we direct al wissel van de wacht: Duitse nummer één ingewisseld voor Duitse nummer twee (al een chance da we het tiketteken bijgehouden hadden niewaar). Welkom Sigrid -zeg maar Siggy- Duitse (ik denk niet dat dat haar echte achternaam is, maar alla)! Die kreeg al op haar eerste avond een fiesta total op haar dak, compleet met crossdressing en politie aan onze deur (ja, den tweede keer, we moeten ons gedeisd houden want reclamatie van kotbaas! iih) In de plaats van eerst nekeer politely te komen vragen of het wat stiller kan eh zeg? Dienen baby van hun bleit ons ook elke nacht wakker zenne. (Crossdressing: één foto zegt in dit geval zeer weinig! Vlnr Jelle Dan John Craig) Spontaan komt ook het liedje "Genderbender" in me op, vanwaar, ik weet het ook niet.
Anyhussy, de woensdag kwamen Cédric en companie Valencia terroriseren (of dan vooral Frederik zijn kot) en zijn we 's avonds altegaar naar Bolsería geweest en nadien naar Piccadilly, een CLUB! ("kloep", als ge Spaans wilt klinken) Amma gaaad, ikke in een club!! I know. En dan om 6u omeletten eten op 't appartement. Erasmus, ge moet er iets voor over hebben hé!
Ik weet ook niet wat dat is met de hormonen van onze gasten hier, maar dit tafereeltje kiektege mijn camera gisteravond (ik weet dat dat geen werkwoord is): (Claire Kate Sigi Alison Eddie) (Eddie) Dat elandgewei is om mijne froefroe uit mijn ogen te houden hé gasten. We lopen hier nu allemaal rond met babygladde vellekes!!
Eddie en ik hebben vandaag een rondje Toerist in eigen Stad gedaan en de Micalet toren beklommen, alwaar de klokkenluider, 16 jaar jong, juist zijn vriendinnekes een demonstratie (u raadt het al) klokkenluiden aan het geven was. In 't afdalen ei zo na van de zeeeeker 1001 tredekes gekukeld, en een koffietje gedronken met Jacob (US) en Dennis (Dui) die ook toerist in eigen stad aan 't spelen waren. 't Zijn tijden hé.
Er gaat deze week veel volk voorgoed naar huis na een semester Erasmus, dus smijten ze met feestjes rond onze oren. Maarja, ge hebt een weekske vrijaf voor iets hé! Voor ik echter weer nonkels en tantes moet overtuigen van het feit dat ik hier weldegelijk studeer ook: Ok, dat ben ik niet maar probeer eens ne foto te trekken van uw eigen ikzelve al studerende hé! (de onbestaande werkwoordsvormen blijven komen!) Als afsluiter moet ik mij nog even verexcuseren (!) voor het feit dat ik geen overgang whatsoever tussen mijn paragrafen schijn te kunnen bedenken. Hak op de tak for you!!
Vergeet de zonneschijn, studeren in het park en T-shirtjes met korte mouwen, de winter heeft hier ook voet aan land gezet! And let me tell you one thing, Valencia is NOT waterproof! (en mijn schoenen en jas ook al niet! Zelfs mijn paraplu niet! (ik was vergeten dat er een gat in zat (thanks, Eddie!) van in Gran Canaria) In de metrostations giet het regen, ook al zit je op niveau -3, en in de metrowagons zijn de zitjes kleddernat. Ik heb mijn gerief van de vensterbank moeten halen omdat het gewoon los door mijn raam regent! (belachelijk) Typisch dat ik net vandaag een examen had natuurlijk, op die ene dag in 2 maand dat het hier regent. Na een close encounter met combinatie camion+grote plas en het waden door de straten kwamen we dus pletsnat mooi een half uur te laat op ons eerste examen (metro+regen=vertragingen!), fantastische eerste indruk hmmm... Gelukkig begreep die prof het wel, ze kon moeilijk anders want de verlichting in het hele uniefgebouw haperde om de 10 minuten vanwege de nattigheid.
Overigens heb ik dan ook mijn eerste geslaagd examen op zak, vragen waren reproductiegericht, (Cédric, je zou het haten! ) dus niets linken of nadenken zoals we in Gent hebben. 20 minuten mijn relatie met mijn stoel aangehaald -prof moest even bellen, druk leven- en dan tweede deel van het examen. Spanjaarden!!! Enfin, maandag al het volgende dus ik zal mijn gezapige studeertempo even moeten oppeppen.
Mammie: gelukkige 50e verjaardag!!!!!
Cumpleaños feliz Cumpleaños feliz Te deseamos todos Cumpleaños feliz!!!
Brief mijnentwege is onderweg, veel plezier vanavond!
donderdag, januari 25, 2007
Mensen, 't is nu niet omdat ik mij goed voel dat ge collectief niets meer van jullie moet laten horen hé! Mails, berichten, ed zijn nog steeds meer dan welkom! Allemaal duimen morgen voor mijn eerste examen in het Spaans (mondeling dan nog!) IIiiih
woensdag, januari 24, 2007
Bobby is een cheesy film. Maar hij werkt wel. Waarschijnlijk geleden van Titanic of Armageddon (oh bitterzoete puberteit ;o)) dat ik nog geweend heb bij een film. Ge zit daar dan, temidden van enkele vrienden, en plots rolt een traan langs uw wang! Aargh! Ge blijft stil zitten, vooral niet afvegen, trekt alleen de aandacht... Blik naar links en naar rechts...waar uw vrienden praktisch allemaal óók zitten te schreien! Doeme toch, en ge wéét dat die film gewoon op uw sentiment werkt hé, niet dat hij een Grote Inhoud heeft. Maar het werkt dus wel.
Wat ook werkt is mijn kooktalent! Ik, die tot voor een half jaar dacht dat mijn repertoire beperkt zou blijven tot allerhande pasta's en enkele basic vlees-patatje-groentjescombinaties,ga de laatste tijd verwoed op zoek naar nieuwe, leuke receptjes om mijn kotgenootjes voor te schotelen. Ik geef toe, het is nog geen Canard à l'orange maar verdoeme, het smaakt!
Terug in Valencia and feeling good! Het voelt echt totaal anders dan voor de vakantie, niet meer als een aftellen naar terugkeer maar als een tweede habitat. Vreemd, want dit is nu niet bepaald de leukste periode van het jaar, met die examens. Oorspronkelijk zou ik 4 examens gehad hebben op 4 dagen tijd, maar na een gevecht met een bitchy prof en een gesprek met onze immer vriendelijke coördinator zijn we erin geslaagd alles watte spreiden, hoewel ons laatste examen nog niet vastligt (het hangt af van een onbekende Italiaan). Wat wel maakt dat ik een kruis mogen trekken heb over ons Milaantripje 6 februari.
Ik zie fragmenten in het online VTMnieuws over vreselijke stormen, hier niets van dat alles: stralende zon, staalblauwe hemel, behaaglijke 20 graden... Niet echt de sfeer van de januariexamens dus...dit soort weer krijg je bij ons pas rond mei! Kate en ik zijn dus gisteren met onze cursus in de Turia gaan zitten, een hopeloze zaak als je ook jongleerballen en een leesbook bijhebt. Algauw kwamen een groepje Slovaken op ons af, gewapend met een rugzak vol poi, van die toortsen en ander jongleermateriaal. Ik zou hun namen even neertypen maar de schrijfwijze is mij helaas onbekend, het klonk als "Vluswuzmi". Needless to say dat ik nog steeds niet naar behoren kan jongleren.
Later die dag met Craig uit Oklahoma naar Sangre y Arena, een film uit 1916 gebaseerd op het boek van Blasco Ibañez, stomme film en dus begeleid met live pianomuziek, mooi!! En op 5 min stappen van mijn deur, dus dat gaan we vaker doen! Kate heeft ons zessen (met gasten Craig en Alison) dan een heerlijke moussaka voorgeschoteld, die we vanavond gaan vergelijken met écht Grieks eten in een Grieks restaurant. (we zijn nog nooit op restaurant geweest dus ik wil het woord "decadent" niet horen,ok!) En vrijdag gaat John voor ons koken omdat hij dinsdag mogen meeëten heeft van mijn vol-au-vent (ofte "Yummie food in cups" zoals Eddie het zo treffend omschrijft). Van diëten komt dus niet te veel in huis, haha!
Dan komt hier net binnengewalst met een grijns op zijn gezicht, hij heeft "sobresaliente" op zijn mondeling examen (=uitstekend), so gotta go!
Ohoo...advocado is lekker joeng! En zeggen dat ik vroeger altijd zat te gruwelen als mama haar halve advocado met peper zat op te lepelen... Maar courgetten, mama...dat zal nóóit lukken!
ijk over de koppen lopen. Naast mij stond bijvoorbeeld een Vlaams koppel uit Antwerpen die speciaal voor de fallas naar Valencia gekomen waren.
Tegen 19u zoek je je bed op wegens acuut slaapgebrek. Daar spendeer je de tijd tot het beginnen van de pre-drinks.
geknal en gefeest, er beginnen overal zulke dinges in het straatbeeld te verschijnen:
Eddie en ik verwachtten eigenlijk onceremonieel uit het -toch redelijk deftige- restaurant gesjot te worden, maar integendeel kregen we een staande ovatie en begon een anonieme Fransman ons zelfs te filmen! ( nog net geen handtekeningen moeten uitdelen) Aangezien het onze laatste avond was waagden we ons aan een spelletje Ring Of Fire, wat erop neerkomt dat men spelletjes speelt waarbij nogal wat drank komt kijken. Zo mochten we onder meer Jelles Flashdance-achtige striptease bewonderen, die nogal redelijk hilarisch was eigenlijk.
Zie ook volgend filmpje (uncensured!) 
Amma gaaad, ikke in een club!! I know. En dan om 6u omeletten eten op 't appartement. Erasmus, ge moet er iets voor over hebben hé!
(Claire Kate Sigi Alison Eddie) (Eddie)
jten ze met feestjes rond onze oren. Maarja, ge hebt een weekske vrijaf voor iets hé!
